Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15699 K.2016/6575

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eşine şiddet uygulaması nedeniyle eşinin İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince Kadın Sığınma Evine yerleştirildiği, bunu öğrenen sanığın 155 Polis İmdat hattını arayarak hakaret ettiği, görevli polis memurlarının hakkında işlem yapılmak üzere evine gittiklerinde sanığın çocuklarını eve kilitleyerek evi yakacağını söylediği, bunun üzerine sanığın kardeşi olan ...'un olay yerine gelerek çocukları evden çıkardığı, sanığın evi ateşe verdiği,

bunun üzerine polis memurlarının sanığa müdahale ettikleri ve onu dışarı çıkararak ekip otosuna bindirmeye çalıştıkları sırada görevli polis memurlarına direnen sanığın ekip otosunun sol ön çamurluğuna tekme atarak kaportanın göçmesine neden olduğu, araçta 400 TL civarında zarar meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,