Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15844 K.2016/998

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların temyiz dilekçelerinin kapsamından aleyhlerine kurulan hükümleri temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'nin suç tarihinde daha önceden aralarında husumet bulunan katılan ...'a ait aracın camına sopa ve taşlar ile vurmak suretiyle zarar verdikleri, bu suretle mala zarar verme suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarında ilk haksız hareketin katılandan kaynaklandığını beyan etmeleri karşısında, eylemlerini haksız tahrik etkisi altında gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 308/7.maddeleri uyarınca;

mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun ve kamu davası ile ilgili kurulan mahkumiyet hükmünün dayanaklarının gerekçeleriyle kararda açıklanıp gösterilmesi gerekirken, haklarında mahkumiyet ve beraat kararları verilen diğer sanıklar için kısmen bu ilkelere uyulduğu halde,

mahkemece hükmün gerekçesi olarak kabul edilen "Eylem" başlıklı bölümde sanık ... hakkında bu ilkelere uyulmadan ve bu suretle gerekçeden yoksun olarak mahkumiyet hükmü kurulması,