Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1591 K.2015/3065

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarı itibarıyla sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında “2007-2008” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin mahallinde sanığın haksız menfaati temin ettiği ve sahte resmi belgeyi düzenlendiği son tarih olan "07/07/2008" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın 01/01/2000-15/05/2008 tarihleri arasında ...'ne bağlı ...Taşkömürü İşletmeleri Müessese Müdürlüğü'nde, 15/05/2008-22/08/2008 tarihleri arasında da ...Taşkömürü İşletme Müessese Müdürlüğü'nde işçi olarak çalıştığı, suç tarihlerinde çalıştığı müesseselere bakmakla yükümlü olduğu çocukları ... ile ...adına hasta sevk evrakları düzenleyerek ibraz ettiği, refakatlı kaldığı sürelere ait bölümlerinde sevk edilen hastaneye giriş ve çıkış tarihleri, protokol numaraları ve poliklinik defter numaralarının olmadığı,

müesseseye ibraz ettiği hastaneye çıkış raporlarındaki imza ve kaşelerin sahte olduğunun belirlendiği ve kızı ...'in hastanelere hiç bir zaman giriş yapmadığının tespit edildiği, ...Taşkömürü İşletmeleri Müessesesi'ne ibraz ettiği 30/01/2007 tarih 46 no'lu hasta sevk formu ile hastaneye giriş yapılmadığı halde form üzerinde hastaneye giriş yapılmış ve tedavi görmüş gibi sanığın sahte işlem yaptığı, bu belgeyi ibraz ederek refakat izni aldığı,

yine 04/12/2007 tarih 22 no'lu hasta sevk formu ile 06/12/2007 tarihinde giriş ve çıkış yapıldığı halde 04/12/2007'de giriş 17/12/2007'de çıkış yapmış gibi kendi el yazısıyla sahte olarak formu doldurduğu, bunu ibraz ederek yine refakat izni aldığı, 26/02/2008 tarih 53 no'lu hasta sevk formunda sevk tarihi 21/02/2008 tarih olarak değiştirilerek 21/02/2008'den 25/03/2008 tarihine kadar tedavi görmüş gibi, yine kurumdan refakatçı olarak yevmiye aldığı,

...Taşkömürü İşletmeleri Müessese Müdürlüğü'ne ibraz ettiği 16/06/2008 tarih 10 no'lu hasta sevk formunda 16/06/2008-26/06/2008 tarihleri arasında tedavi gördüğü halde 16/06/2008-14/07/2008 tarihleri arasında tedavi görmüş gibi sahtecilik yapıp, yine bu sahte belgeyi kuruma ibraz etmek suretiyle refakatçi yevmiyesi aldığı, 01/07/2008 tarih 5 no'lu hasta sevk formunda hastaneye gidiş olmadığı halde 01/07/2008 giriş 02/07/2008 çıkış yapılmış gibi sahte belge düzenleyip ibraz etmek suretiyle gidiş-geliş ve yevmiye bedellerini aldığı,

yine 07/07/2008 tarih 25 no'lu hasta sevk formunda hastaneye giriş olmadığı halde girip tedavi görmüş gibi işlemi kendisi sahte olarak yaptığı, kuruma ibraz ederek yevmiye aldığı anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının beirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

3-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretinin 2.200 TL takdir edilmesi gerekirken, 2.500 TL hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, nitelik dolandırıcılık suçuna ait adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “200 gün”, ''4.000 TL'", "16.405 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "820 gün" ve ''16.400 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi;