Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/16088 K.2016/8980

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde önleyici hizmetler görevini yapan mağdur polis memurları İbrahim,... ve...'in, sanık ve temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ...'dan kimlik sorgulaması yapmak için kimliklerini istemeleri üzerine, sanıkların mağdurlara hitaben “siz kimsiniz, kimliğimiz yoktur, göstermiyoruz, şerefsiz onursuz, haysiyetsiz polisler” diyerek direndikleri ve hakarette bulundukları, ayrıca ekip otosuna bindirilmek istenen sanığın ekip otosunun camına kafa atmak suretiyle kırarak zarar verdiği, bu surette sanığın kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın, kimlik sorgulaması yapmak için kimliği istendiği esnada, görevli polis memurlarına hitaben onur, şeref ve saygınlıklarını rencide edici sözler sarfettiği, mağdur ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamında anlaşıldığından, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın üzerine atılı kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemini, birden fazla polis memuruna karşı, aleni sayılan sokak üzerinde tek fiil ile işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK 125/4 ve 43/1-2 maddelerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz başvurularının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık hakkında görevini yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Görevi yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve tehdit kullanılması ile oluşabilecektir.... kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında olmalıdır. Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın, görevli polis memurlarına karşı direnme eylemi kapsamında değerlendirilebilecek nitelikte somut bir cebir ya da tehdit eyleminin bulunmadığı, bu itibarla unsurları itibariyle oluşmayan görevini yaptırmamak için direnme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,