KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/16265 E., 2016/1567 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme-yaralama
- Hüküm
- Müşteki sanık ... hakkında yaralama suçundan:
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 86/2, 62, 52 maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan: TCK'nın 151/1, 29/62, 58, 53 maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve belirli haklardan yoksunluk Katılan sanık ...
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taraflar arasında önceye dayalı bir husumet nedeniyle tartışma çıktığı, müşteki sanık ...'ün katılan sanık ...'ı yumrukla birkaç kez vurarak yaraladığı, katılan sanık ...'ın ise olaydan sonra müşteki sanık ...'ün aracının camını kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;
1-Müşteki Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;
Müşteki sanık ...'ün yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 18.07.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uyglanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;
a)Katılan sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Kabule göre de;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan"yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/16265, K. 2016/1567, 17 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama