Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/17860 K.2016/1653

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un İstanbul İlinde ikamet eden kızları diğer katılanlar ... ve ...'ün kendisine saklaması için vermiş oldukları 13 adet burma bilezik, 11 adet reşat altın, 1 adet burma zincir, 2 adet kalın normal zincir ve 2 adet çocuk bileziğini evindeki gelini sanık ... Bulut'a ait kasada bilgisi dahilinde sakladığı, kasanın iki adet anahtarının bulunduğu ve bu anahtarları da sadece ailesinin bildiği, gelini olan sanık ... Bulut'un (Karahatılı) bahse konu altınları bulunduğu yerden alarak arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu Salim Gerim'e ihtiyaçlarını karşılaması maksadıyla verdiği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...’in kendisine diğer katılanlar tarafından muhafaza maksatlı olarak verilen söz konusu altınları gelini olan sanığa ait kasada bilgisi dahilinde muhafaza etmesi biçiminde gerçekleştiği anlaşılan eylemden ötürü kayınpederi

olan katılanın güvenini kötüye kullanarak menfaat temin eden sanık hakkında TCK'nın 167/1-b ve CMK'nın 223/4-b maddeleri hükümleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK’nın 155. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun hapis ve adli para cezasını gerektirdiği gözetilmeden salt doğrudan adli para cezasına hükmolunmak suretiyle hatalı uygulama yapılması,

2- Sanığın üzerine atılı suçu tek eylemle birden fazla kişiye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,