Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/18045 K.2015/2053

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, eşinin üzerine kayıtlı olan aracını satmak amacıyla internet sitesinde verdiği ilanı gören sanığın, katılan ile telefon ile iletişime geçerek sözde aracı satın alma hususunda pazarlık yapıp anlaştığı, aracı görmek üzere katılan ile buluştuğunda aracı kullanmak istediğini söylemesi üzerine bir süre katılanın yanında olduğu halde aracı sürdüğü, seyir halinde olduğu sırada araçtan ses geldiğine dair yalan söyleyip, katılan ile birlikte araçtan inen ve aracın lastiklerini kontrol eden sanığın, aracı biraz ileriye alma bahanesiyle tekrar araca binerek kaçmak suretiyle aracı kaçırdığının iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, yakalama tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önemi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurularak sanık hakkında alt ve üst sınırlar arasında vicdanları rahatsız etmeyecek şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken,

Fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde azemi hadden ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayini,