Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/18342 K.2015/7635

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılan S.. İ..'i cep telefonundan arayan bir kişinin M.. İl Jandarma Komutanlığının 690.000 TL civarında bir ihalesinin olduğunu, ihaleye girilebilmesi için 20.700 TL tutarında geçici teminat yatırması gerektiğini söylediği, telefonla görüştüğü kişinin sözlerine inanan katılanın bu kişi tarafından bildirilen sanık B.. M.. adına kayıtlı M.. Ziraat Bankasında bulunan hesaba geçici teminat bedeli olarak ifade edilen 20.700 TL parayı havale ettiği, söz konusu paranın sanık B.. M.. tarafından aynı gün çekildiği, bu şekilde adı geçen sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, katılan beyanına, 23/08/2010 tarihli dekont içeriğine, banka yazılarına ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde ihale verme vaadi ile kandırılan katılandan geçici teminat bedeli adı altında 20.700 TL haksız kazanç temin eden sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.