Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1919 K.2015/663

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Düğünlerde ve mevlütlerde yemek yapan katılan ile daha önceden tanıdığı olan sanığın 06.03.2010 tarihinde yapılacak olan mevlütte yemek yapmak için 200 TL karşılığında anlaştıkları, 05.03.2010 günü sanığın kendisine ait araç ile katılanın evine gelerek, katılana ait olan ve yemek pişirmekte kullandığı kazan, tencere vs. malzemeleri mevlüt yapılacağını söylediği yere götürmek üzere aracına yükleyerek götürdüğü,

ertesi gün ise katılanı almaya gelmediği ve mevlüt için aldığı eşyaların büyük çoğunluğunu teslim etmediği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda, dinlenen tanık ve katılan beyanları, sanığın yemek yapmakta kullanılan katılana ait eşyaları teslim aldıktan sonra araç üzerinde iken çalındığı şeklinde, bu eksik malzemenin akıbeti konusunda her hangi resmi bir makama müracaat ettiğine dair somut ve açıklayıcı bir bilgi vermeyerek, suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması karşısında, sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi,