Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2085 K.2015/3280

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan şirket adının “...” yerine “... Demir Çelik Sanayi ve Ticaret A.Ş.” olarak yazılması mahallinde giderilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, icra yoluyla katılan şirket tarafından satın alınan tekstil makinelerinin bulunduğu iş yerini katılan şirketten kiraladığı, yapılan kira sözleşmesi ile suça konu tekstil makinelerinin, katılan şirket tarafından istenildiği zaman alınmak üzere, emaneten sanığa teslim edildiği, ancak sanığın makineleri katılan şirkete iade etmeyip iş yerinden götürdüğü iddia olunan somut olayda, sanığın ortağı olduğu ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. ile katılan şirket arasında yapılan 01/02/2008 tarihli ve bir yıl süreli iş yeri kira sözleşmesinin eki hususi şartların 14. maddesi ile suça konu tekstil makinelerinin emaneten kiracıya teslim edildiği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre; kararda, para cezalarının taksitle ödenmesine karar verilerek taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemesi, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde adli para cezasının geri kalan kısmı yerine tamamının tahsil edileceğinin ihtarına karar verilmesi ve ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi,

adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin 4. ve 7. fıkraların hükümden tamamen çıkartılarak 4. fıkra yerine “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının aylık taksitler halinde 4 eşit taksitle sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına”, 7. fıkra yerine “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının aylık taksitler halinde 10 eşit taksitle sanıktan tahsiline,