Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2134 K.2015/812

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanığın katılanın yanına giderek para bozdurma bahanesi ile aldığı iki adet 50 TL'lik banknottan birinin 5 TL olduğunu söyleyerek iade ettiği ve katılandan 50 TL daha alarak haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul olunan somut olayda; katılanın aşamalardaki tutarlı beyanları, tanık anlatımı, bilirkişi raporu ve dosyada bulunan diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde sanığın 100 TL'yi bozdurmak için katılanın yanına gittiği, iki adet 50 TL'lik banknotu katılandan aldığı, sonrasında banknotlardan birinin 5 TL olduğunu söyleyerek ve katılana göstererek bir adet 50 TL daha almak suretiyle haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.