KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/2141 E., 2015/3320 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın yanında işçi olarak çalışan ve parça kızıl metal olarak tabir edilen hammaddenin imalatçılara verilmesinde sorumluluk sahibi olan sanığın, depoda bulunan söz konusu malzemenin bir kısmını katılanın bilgisi dışında satarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda,
Tüm dosya kapsamına göre; söz konusu suçu işlediği sabit olan sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine diar mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/2141, K. 2015/3320, 7 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama