Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2235 K.2015/3454

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait işyerini kiralayan beraat eden diğer sanık ...'in yanında işçi olarak çalıştığı ve işyerinin iflas etmesi üzerine işyerinin tahliyesi sırasında şikayetçiye ait eşyaları sökmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, tutanaklara, ikrar içeren sanığın savunmasına, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçiye ait işyerinin tahliyesi sırasında şikayetçiye ait eşyaları sökerek götüren sanığın, eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,