Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2244 K.2015/854

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, sanık ... ile...'da tanışıp arkadaş olduğu ve ona güven duyduğu, sanık ...'in, şirketle herhangi bir ilişkisi bulunmadığı halde katılana İskenderun'da faaliyet gösteren ve maden sektörüne girmek isteyen bir şirketin satış bölümünde çalıştığını, şirketin yatırım için paraya gereksinim duyduğunu, ortaklığa para ödemesi durumunda yüksek oranda kar payı vereceklerini söylediği, parayı kızkardeşi olan diğer sanık ...'un banka hesabına havale etmesini istediği ve katılanı ikna ettiği, katılanın da toplam 870.000 Euro'yu birkaç seferde sanık ...'un hesabına yatırdığı,

sanıkların parayı çektikleri ancak sözkonusu şirkete yatırmadıkları ve katılanın da bu süreçte kendilerine ulaşamadığının anlaşılması karşısında, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1-2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.