Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2255 K.2015/3691

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'in sahte çek düzenleyerek ve sahteliğini bildikleri suça konu çeki ticari ilişkileri nedeni ile sanık İbrahim aracılığı ile katılana ait şirkete vererek haksız menfaat sağladıkları, bu suretle üzerlerine atılı atılı resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri, sanık Ahmet'in atılı suçları işlediği ya da diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden mahkemece nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan beraatına, diğer sanıkların unsurları itibarı ile oluşan resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınarak artırım ve indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması suretiyle hüküm tesisi sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.