Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2319 K.2015/3279

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanın işletmekte olduğu ... Cafe Fastfood isimli iş yerinde bir kaç defa yemek yediği, olay günü katılana 35 kişilik bayan kafilesi olduğunu ve katılanın iş yerinde bir ay boyunca toplu yemek yiyeceklerini söylediği, pazarlık sonucu kişi başına 7 TL yemek bedelinde anlaşmaya vardıkları, sanığın toplam yemek bedeli olan 14.700 TL'nin Kültür Bakanlığı aracılığı ile katılanın hesabına yatacağını belirtip muhasebe masrafları olarak katılandan 150 TL alarak ayrıldığı ve bir daha telefonlara cevap vermediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,