Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2356 K.2015/3278

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın büyükbaş hayvan alım ve satımı ile iştigal ettiği ve bu kapsamda sanık ile de ticaret yaptığı, katılanın olay tarihinden önce 18 adet büyükbaş hayvanını bakması için emanet olarak tanık ...'ın ahırına bıraktığı ve işleri nedeniyle kısa bir süreliğine İstanbul'a gittiği, katılanın İstanbul'a gitmesini fırsat bilen sanığın ...'a katılandan bu hayvanları satın aldığını söyleyip yalan beyanda bulunmak suretiyle hayvanların kendisine teslimini sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK' nın 321. maddesi gereğince