Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2365 K.2015/3074

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın daha önce aynı cezaevinde birlikte kalmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, sanık ve katılanın olay günü karşılaştıkları, katılan araba alacağını söylemesi üzerine sanık kendisine ait bir araba olduğunu ve satabileceğini bildirmesi nedeniyle sanık ile katılan pazarlık yaparak 4.000 TL karşılığında anlaştıkları ve katılan 600 TL'yi kaparoyu sanığa verdiği, sanık arabayı teslim edeceği bahanesiyle katılan ile birlikte ... Hastanesi'nin yanına gittikleri, sanık bir müddet sonra arabayı getireceğim diyerek ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının, 3167 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde öngörülen karşılıksız çek keşide etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olması ve 5941 sayılı Kanun'un 03.02.2012 tarih ve 6273 sayılı Kanun ile değişik 5. maddesinde öngörülen yaptırımın idari para cezasına dönüşmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma imkânının kalmaması gözetilmeden TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi ve salt bu sabıkaya dayanılarak CMK 231 maddesinin uygunlanmasına yer olmadığına karar verilmesi,