Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2493 K.2016/101

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. Y..’in arzuhalcilik ve iş takipçiliği işleriyle uğraştığı, katılan N.. K..’ın sanığa başvurarak kendisinin emeklilik işlerini yaptırmak istediğini belirttiği, sanığın 2.250.00 TL karşılığı bu işleri yapacağını belirtmesi üzerine katılanın sanığa noterden vekaletname verdiği, bir müddet sonra birlikte Ankara S.S.K.

Genel Müdürlüğüne gittikleri, sanığın burada iş yapıyormuş görüntüsü vererek bir kağıda imza attırdığı, katılana işini hallettiğini belirttiği, ancak herhangi bir iş yapmadığı, işlerini takip ediyormuş görüntüsü vererek kendisine menfaat sağladığı ayrıca katılan M..

B.. da sanığa başvurarak kendisinin emeklilik işlerini yaptırmak istediğini belirttiği, sanığın 5.000 TL karşılığı bu işleri yapacağını belirtmesi üzerine katılanın sanığa noterden vekaletname verdiği, buna karşın sanık herhangi bir iş yapmaması ve katılanı devamlı oyalaması üzerine katılan bizzat emeklilik işlerini hallettiği ve bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda ;

Katılan N.. K.. ve Katılan M.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında 2007 yılı şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin sanığın katılan N.. K..'a yönelik eyleminde haksız menfaati temin ettiği "14.05.2007" ve katılan M.. B..'a yönelik eyleminde ise haksız menfaati temin ettiği "20.08.2007" olarak gösterilmemesi,

2-Sanığın, katılanları emekli olmalarını sağlayacağına inandırarak kendilerinden vekaletname ve para aldıktan sonra işlemlerini gerçekleştirmediği gibi aldığı paralarını da iade etmemesi karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 157. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçlarından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,