Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2548 K.2015/3932

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ...'nın, katılan ...'yı, hükmü temyiz eden sanık ... ile evlendireceğini söylediği, katılanın söz konusu teklifi kabul etmesi üzerine temyiz dışı sanığa 1.200 TL verdiği, hükmü temyiz eden sanık ...'e ise 2.890 TL değerinde ziynet eşyası aldığı, akabinde ise sanık ...'in, katılanın namaz kıldığı esnada muhtelif ziynet eşyaları alarak kaçtığı, sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içinde katılandan hileli yollarla haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,