Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/276 K.2015/107

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; katılan şirkette sigorta müdürü olarak çalışan sanıkla şirket yetkilileri arasında, 01/10/2007 tarihinde yapılan protokolde, firma alacaklarından sorumlu sanık tarafından zamanında tahsil edilemeyen 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin alacakların, sanık tarafından 30/11/2007 tarihine kadar tahsil edilmesi konusunda anlaşmaya varılması ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sanığın, katılan şirkette çalıştığı 21/10/2004-18/10/2007 tarihleri arasında, toplam 72.250,16 TL,

15.648,76 Euro ve 10.195,27 USD prim alacağını süresi geçmiş olmasına karşın tahsili için herhangi bir çaba göstermeyip, yasal takibat yapmayarak şirketin zarara uğramasına sebep olduğu; ayrıca, sanığın bu miktarlardan kendisine mal etmiş bulunduğu herhangi bir meblağa rastlanmadığı ve uhdesinde müşteki şirket parası bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında; söz konusu, pirim borçlarını ödemeyen müşterilerin beyanına başvurularak, sanığın kendilerinden elden alıp, şirkete teslim etmediği herhangi bir tahsilat yapıp yapmadığı, böylelikle şirkete ait parayı mal edinip edinmediğinin belirlenmesinden sonra,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması,