Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/2969 K.2015/4098

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın fırıncılık yapan katılanı arayıp kendisini astsubay olarak tanıttığı, Silopi kırsalında 15 günlük geçici görevleri boyunca her gün için katılandan 260 ekmek alacaklarını söylediği, katılanın kabul etmesi üzerine sanığın önce 250 telefon kontörü istediği, sonra internet bağlantısı için tekrar kontör istediği, katılanın sekiz adet 500'lük ve bir adet 1000'lik kontör gönderdiği, sanığın bir daha katılanın telefonlarına çıkmadığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında takdir edilen gün adli para cezasının karşılığı adli para cezasının hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Sanık hakkında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas Siirt Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/56 esas, 2002/214 karar sayılı dosya kapsamında verilen ve 12.11.2003 tarihinde kesinleşen 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilam yerine, suçun işlenmesinden sonra 15.10.2007 tarihinde kesinleşen Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/790 esas, 2007/901 karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi ile adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin bölüme “5237 sayılı TCK’nın 52. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Sanığın Siirt Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2002 tarih ve 1998/56 esas 2002/214 karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,