Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3095 K.2015/4169

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın maddi sorunlar yaşaması nedeniyle bankalardan çek karnesi alamaması üzerine teyzesinin kızı olan ve bir poliklinikte sekreterlik yapan diğer sanık ... adına çek karnesi çıkarıp sanık ... tarafından kullanılması konusunda anlaştıkları, sanık ...'in sanık Buket adına aslı ele geçirilemeyen sahte vergi levhası ve noterden çıkardıkları imza sirküleri ile ...

Bankası Ankara Toptancıhali Şubesine müracaat edip çek karnesi aldıkları, sanık ...'in bu şekilde temin ettiği 4762815 numaralı çek koçanını 8.500 TL bedelli, 18.08.2008 keşide tarihli olarak doldurup, sanık Buket'in adına taklit imza atıp, ciranta kısmını da sahte isim ve imza ile düzenledikten sonra satın aldığı akaryakıt karşılığında katılan şirkete verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız olduğunun belirlendiği, sanıkların bu şekilde iştirak halinde üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, bilirkişi incelemesi ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Somut olaya ait dosyada birleşen Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/289 esas, 2009/291 karar sayılı dosyasında 17/08/2008 tarih 5.500 TL bedelli ve 07/08/2008 tarih 7.500 TL bedelli çek nedeniyle sanıklar hakkında açılan resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarıyla ilgili olarak kamu davalarının mükerrer olduğu kabul edilerek birleşen dosyayla ilgili davaların reddine karar verilmiş olmasına rağmen, red kararına konu çekler ile elde edilemeyen ve ne şekilde sahte olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde belirlenemeyen vergi levhası esas alınarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarıyla ilgili hüküm kurulurken TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun zararını gidermesi gerektiği, katılan vekilinin yedinci celsede tüm zararlarının aynen tazmin edildiğini ve şikayetten vazgeçtiklerini beyan etmesine karşın, katılanın onuncu celsede sanık tarafından verilen senetlerin ödenmemesi nedeniyle zararının giderilmediğini ve şikayetinin devam ettiğini belirtmesi karşısında, katılana bu hususun açık olarak sorulması, sanıklar tarafından ödeme yapılmış ise buna ilişkin belgeleri sunmalarının sağlanması ve sonucuna göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi,