Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3221 K.2015/5723

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın satış temsilcisi olarak görev yaptığı katılan ...'e ait mobilya dükkanında,diğer katılan ...'e sattığı ütü karşılığında tahsil ettiği parayı şirket kasasına teslim etmeyerek uhdesine geçirdiği iddia edilen olayda,

Sanığın söz konusu suçu işlediği sabit olup mahkemenin mahkumiyete dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, ayrıca kabul ve uygulamada; hapis cezasının hesaplanması sırasında TCK'nın 62. maddesi uygulanması ile bulunan 10 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmiş ise de; TCK'nın 50/1-a gereğince seçenek yaptırım olarak adli para cezasına dönüştürülmesinde 10 ay üzerinden 6.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle hesaplanması karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,