Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3250 K.2015/5645

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile aynı lokantada garson olarak çalışmaya başlayan sanığın, suç tarihinde bir görüşme yapmak için katılandan telefonunu istediği, katılanın telefonu verdiği ancak sanığın telefonu alarak dışarıya çıkıp bir daha işyerine geri dönmediği ve telefonu iade etmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılandan kısa bir süre görüşme yapıp geri vermek üzere aldığı cep telefonunu iade etmeyerek olay yerinden uzaklaştığı somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu 12.06.2012 tarih 2011/15-440 E. 2012/229 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, katılanın telefonun zilyetliğini geçici olarak sanığa devretmesi karşısında eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,