Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3276 K.2015/5769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçi ...'in işyerine giderek kendisini tır şoförü olarak tanıtıp yurt dışından uygun fiyatla elektronik eşya getirdiğini ve satmak istediğini söyleyerek, elektronik eşya isimlerinin bulunduğu listeyi şikayetçiye verdiği sırada, şikayetçi ... ile aynı işi yapan ve tesadüfen ziyaretine gelen diğer şikayetçi ...'nın sanığı görmesi üzerine bir ay önce işyerine gelerek kendisine uygun fiyatla elektronik eşya satabileceğini söyleyip eşyaların bedelinden mahsup etmek üzere 120 TL para ve ikinci el cep telefonunu alarak giden ve kendisine ulaşılamayan kişi olduğunu anladığı,

şikayetçi ...'in uyarması üzerine polis ekipleri tarafından sanığın yakalandığı ve bu şekilde sanığın şikayetçi ...'ya karşı dolandırıcılık suçunu, şikayetçi ...'e karşı ise dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevilli ikrarı, şikayetçi beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında şikayetçi ...'ya karşı dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken sonuç adli para cezası doğru olarak belirlenmiş ise de, adli para cezasıyla ilgili verilen 5 günlük temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra adli para cezasının 4 gün yerine 5 gün olarak hesaplanması,

2-Sanık hakkında ...'e karşı dolandırıcılığa teşebbüs suçundan hüküm kurulurken 5 ay hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verildikten sonra TCK'nın 52. maddesi gereğince 20 TL ile çarpılması sonucu 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmesine rağmen, son kısımda “neticeten 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,