Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3353 K.2015/6185

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan S..Kargo Lojistik ve Dağıtım Hizmetleri Anonim Şirketi ile sanıklardan N.. G..’nun sahibi, diğer sanık M.. G..’nun ise yöneticisi olduğu G.. Nakliye Gıda İnşaat Tekstil Petrol Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan acentelik sözleşmesine istinaden sanıkların sahibi ve yöneticisi oldukları şirketin 20/05/2009 tarihinden geçerli olmak üzere katılan şirketin A..

Acentesi olarak faaliyet göstermeye başladığı, ancak bir süre sonra katılan şirket tarafından işbu acentelik sözleşmesinin taahhüdü ihlal gerekçesi ile feshedildiği, buna karşın sanıkların acente olarak ellerinde bulundurdukları katılan şirkete ait bazı fatura koçanları ile yine bazı müşterilere ait dosya ve kargoları katılan şirket yetkililerine teslim etmedikleri, bu şekilde sanıkların zilyedliği kendilerine devredilmiş olan mal üzerinde,

kendilerinin yararına olacak şekilde ve zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle üzerlerine atılı “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanıkların savunmalarına, katılan şirket yetkililerinin beyanlarına, tanık anlatımlarına, Beyoğlu 4. Noterliğince tanzim edilen 06/11/2009 tarih ve 130075 yevmiye numaralı katılan şirket ile sanıklara ait şirket arasındaki acentelik sözleşmesinin katılan şirket tarafından tek taraflı feshedildiğine ilişkin ihtarname içeriğine, 20/11/2009 tarihli ve 24/02/2010 tarihli devir teslim tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre; katılan şirket ile sanıklara ait şirket arasında imzalanan acentelik sözleşmesinin 06/11/2009 tarihli ihtarname ile katılan şirket tarafından tek taraflı olarak feshedildiği,

bu fesih işlemi ile sanıkların acentelik görevinin sona erdiği, nitekim katılan şirket yetkilileri tarafından düzenlenen 20/11/2009 tarihli devir teslim tutanağına göre katılan şirketin A.. Acente’sinin 20/11/2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere acente olarak değil şube olarak faaliyet göstereceğinin belirtildiği ve A.. Acente’ye ait kasa mevcudu, kargo, demirbaş vb. gibi tüm maddi ve mali varlıkların şube yetkilisi olarak F..

A.. isimli kişiye devredildiği, söz konusu devri tutanağında sanıkların uhdesinde kalan herhangi bir mal ya da paradan bahsedilmediği, buna göre katılan şirket yetkilileri tarafından düzenlenen 24/02/2010 tarihli ikinci devir teslim tutanağının tanzim edildiği tarih itibariyle sanıkların acentelik görevlerinin bulunmadığı anlaşılmış olup; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığından bahisle verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.