Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3594 K.2015/5964

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın Bodrum Otogarında tanıştıkları, sanığın parasının olmaması nedeniyle katılanın sanığın otobüs biletini aldığı ve beraber Hassa'ya doğru yola çıktıkları, Hassa'ya geldiklerinde sanığın borcunu ödeyeceğini söyleyerek başka bir yerde oturmasına rağmen katılanı Ardıçlı Beldesine götürdüğü, sanığın bir evin önünde durarak katılana ailesinin kendisini işsiz sanmamasını söyleyerek, kendisine biraz para ve elindeki cep telefonunu vermesini istediği, katılanın da 500 TL parayı ve sim kartını çıkararak Nokia marka telefonunu verdiği, sonrasında sanığın katılanın yanından ayrılarak kayıplara karıştığı, sanığın bu suretle katılanı hile kullanarak aldatıp menfaat elde ederek atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 360 gün olarak tayin edilmesi,