Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3688 K.2015/4952

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği gözetilerek ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

Sanığın, kardeşi ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı fotokopisini kullanarak katılan banka Şubelerine kredi kartı başvurusunda bulunup, kendisini de ... olarak tanıtmak suretiyle sahte kredi kartları üretilmesini sağladıktan sonra da suça konu kredi kartlarını muhtelif tarihlerde kullanmak suretiyle kendisine haksız yarar sağlaması şeklinde gerçekleştirdiği iddia ve kabul olunan eylemleri ile ilgili düzenlenen iddianamede; sevk maddesi 245/1 olarak gösterilmiş ise de;

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da

kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 245/2. maddesindeki suçun oluşacağı, sahte üretilen bu kartın kullanılarak haksız yarar sağlanması halinde ise aynı Kanun'un 245/3. maddesine temas eden suçun oluşacağı anlaşılmakla;