Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3741 K.2015/5930

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanı cep telefonundan arayan sanığın kendisini polis olarak tanıttığı ve katılanın adına bankacılık işlemi yapılarak gayrimeşru yerlere para aktarıldığını belirtip, katılandan verdiği hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın 490 TL yatırdığı, ancak şüphelenip sorduğunda sanığın bir çete olduğunu ve bunu çökertmek için bu tür işlemlerin yapılması gerektiğini söylediği ve tekrar para yatırmasını istediği, bunun üzerine katılanın 490 TL daha yatırdığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,