Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/3794 K.2015/6071

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. B..' ın;

-02.08.2011 tarihinde .. Üniversitesi Hastanesi'nde müşteki R.. A..'nın yanına gidip sohbet ettiği, çocuğu yoğun bakımda olduğunu söyleyerek, müştekiden 100,00 TL para istediği, parayı aldıktan sonra telefon gelmiş gibi yaparak ortadan kaybolduğu,

-29.08.2011 tarihinde de benzer şekilde bu kez .. Üniversitesi Hastanesi'nde katılan Ş.. B..'ın kafeteryada yanına gidip sohbet ettiği, babasının namaz kılarken düşüp bayıldığı, acil serviste yoğun bakımda olduğunu söylediği, telefonu çalmış gibi yaparak babasına ilaç lazım olduğu ve yanında parasının olmadığını söyleyerek katılandan 400,00 TL istediği, katılanın ATM den parayı çekerek sanığa vermesiyle eczaneye gidiyor gibi yaparak ortadan kaybolduğu, böylece sanığın, hileli hareketlerle müşteki ve katılanı aldatttığı anlaşıldığından, dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulamasına karar verildiği, TCK 53/1-c de düzenlenen hak yoksunluğuna ilişkin de koşullu salıverme tarihi ile sınırlı bir uygulama yapıldığı için mahkemenin kararında hukuka aykırılık tespit olunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş,

Ancak;

Sanık hakkında belirlenen birim gün sayısının adli para cezasına dönüştürülmesinde uygulanan Kanun maddesinin hükümde gösterilmeyerek CMK 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,