Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/381 K.2015/1000

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikâyetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan...Kargo A.Ş'nin ... Şubesinin yetkilisi olan sanığın yapılan denetimler sonucunda tahsil edilen parayı şirket hesaplarına aktarmaksızın uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği somut olayda;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın savunmasında, şirket genelinde yeni bir programa geçilmesi nedeni ile muhasebe sisteminde aksaklıklar olduğunu belirtmesi,bunun gerek aynı ve farklı şubelerden tanık anlatımları ile desteklenmesi,bilirkişi heyetinin raporunda katılan şirketin muhasebe sisteminin düzensiz tutulduğunu ve yeni kullanılan programın hatalı olduğunu,bu durumda açığın sebebinin tespitinin mümkün olmadığını belirtmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,