Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4043 K.2015/7347

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde, taksici olarak çalışan şikayetçinin yanına giderek, çoçuklarının D.. Oteli civarına gitmesi gerektiğini, birkaç dakika içerisinde geleceklerini söyleyerek, ne kadar ödemesi gerektiğini sorduğu, şikayetçinin ''10 TL tutar'' demesi üzerine, sanığın 200 TL verecekmiş gibi para üstü istediği ve şikayetçiden 190 TL para üstü aldığı, ardından şikayetçiyi oyalayarak 200 TL parayı vermeden olay yerinden uzaklaştığı anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,