Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4124 K.2015/7527

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçi M.. K..'a sigortada müfettiş tanıdıkları olduğu, emeklilik işlemlerinde yardımcı olabileceğini söylediği, telefonla birilerini arayarak şikayetçinin sigorta numarasını verdiği, bu şekilde bilgi sormak suretiyle güven oluşturduğu, akabinde 1.500 TL’sini alarak ortadan kaybolduğu, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunması, şikayetçi beyanı, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın sigortadan emekli etme vaadi ile şikayetçiyi ikna ederek kendisine menfaat sağlayıp atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasından alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,