Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4158 K.2015/7317

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde temyiz dışı sanık H.. ile şikayetçi C.. K..’nın iş yerine giderek kendisini A..'ın yetkilisi olarak tanıtıp, lisanssız ürün satıp satmadığını sorduğu, müştekinin sattığını söylemesi üzerine bunun suç olduğunu ve cezasının ağır olduğunu belirterek müştekiyi korkuttuğu ve bu işten kurtarmak için 100.00 TL parasını alıp, "bir daha A.. marka ürün satmayacağım" diye yazdırıp imza attırdığı ve iş yerinden ayrıldığı,

yine sanığın katılan F..'in iş yerine giderek kendisini aynı şekilde A.. firmasının yetkilisi ve avukatı olduğunu söyleyerek bu marka ayakkabıları satamayacaklarını ve cezasının ağır olduğunu söyleyip katılandan 2.000 TL para istedikleri ancak katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine parayı almadan olay yerinden kaçtığı, böylece sanığın dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca, TCK'nın 53/1-b maddesindeki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" yoksun bırakılma düzenlemesinin iptal edilmiş olması karşısında; bu husus,