Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4324 K.2015/7675

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde M..

Z..'a ev satmak için aralarında sözleşme yaptıkları, katılanın da bu sözleşmeye tanık olarak imza attığı, ancak evin satışından vazgeçildikten sonra, katılanın sanıktan başka bir alacağı nedeniyle aldığı iki adet bonoyu icraya koyması üzerine, sanığın kendisinde kalan daire satış sözleşmesinin üzerinden ikinci kez kalem ile giderek bu kez ilk sözleşmede üç madde olan açıklamanın altını dördüncü bir kalem girerek “17.000 + 7.000 TL satış yapılmazsa sözleşme geçersizdir“ hükmünü yazdığı,

esas sözleşmede müdahilin tanık olarak görüldüğü halde sanık tarafından üzerinden gidilen sözleşmede katılanın bu kez kefil yapılmak suretiyle, borcunu ödememek amacıyla aleyhine girişilen icra takibine karşılık açtığı menfi tespit davasına dayanak yaptığı, böylece özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanığın üzerinde tahrifat yaptığı 27/10/2008 tarihli özel belgedeki tahrifatın ilk bakışta kolayca anlaşıldığı ve iğfal yani aldatıcılık unsurunun oluşmadığı, dolayısıyla özel belgede sahtecilik suçun unsurlarının gerçekleşmediği,

yine sanık tarafından suça konu belgenin herhangi bir şekilde işleme konulmaması, dolayısıyla dolandırıcılık suçuna ilişkin hiçbir icrai hareketlere başlamamış olması karşısında sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturmayacağı gerekçelerine dayanan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.