Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4392 K.2015/8102

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ...'ün başka bir adli olay nedeniyle .... İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracaat ettiği sırada kullandığı .....plakalı aracın motor numarasının 10 RV 216 plakalı başka bir araca ait olduğunun tespit edilmesi üzerine yapılan soruşturmada sanığın haricen satın aldığı aracı önce temyiz dışı sanık ...'e sattığı, aracın motorunda arıza çıkması üzerine geri aldığı, hurdadan temin ettiği .... plakalı araca ait motor bloğunu temyiz dışı diğer sanık ...'un tamirhanesinde araca taktırdıktan sonra aracı şikayetçi ...'e sattığı, onun da aracı şikayetçi ...'e sattığının belirlendiği, sanığın araçta yapılan esaslı değişikliği alıcıya bildirmeden ve bu hususu ruhsata işletmeden aracı sattığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde

mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,