Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4411 K.2015/8166

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın kendisini doğuş çay isimli işyeri sahibi ... olarak tanıtıp katılanın sahibi olduğu işyerine gittiği ve orada çalışan mağdur ..güven sağlayarak satın aldığı malzemelerin parasını hileli bir takım yollarla ödemeyip ortadan kaybolduğu ve bu suretle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda, Sanığın ikrarı, katılanın istikrarlı beyanları, tanık beyanları, kamera görüntüleri bir arada değerlendirildiğinde mahkemenin mahkumiyete dair kabulünde bir isabetsizlik görüşmemiştir.

Sanığın suça konu malzemeleri sattığı kişiyi gösterdiği ve çalınan malzemelerin bu kişiden alınarak katılana teslim edildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26/03/2013 gün ve 2012/6-1232 esas 2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından,üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi ve satıştan elde ettiği menfaati iade etmeyerek etkin pişmanlık göstermediğinin anlaşılması karşısında,

eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının