Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4436 K.2015/8302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’in sanıklar ... ve ...’dan satın aldığı bir araç karşılığında suça konu 5.000 TL bonoyu imzalayarak adı geçen sanıklara verdiği, bilahare sanık ...’ın katılandan aldığı bu senedi diğer sanık ...’dan satın almış olduğu bir başka araç karşılığında bu kişiye verdiği, bunun üzerine sanık ...’ın katılanı arayarak senedin kendisine ait olup olmadığını sorduğu, katılanın senedin kendisine ait olduğunu, yetiştirdiği ürünleri satınca senet bedelini ödeyeceğini söylediği, ancak bilahare bu senet bedelini ödemesinin mümkün olmadığını düşünen sanığın satın almış olduğu aracı sanıklar ... ve ...’a iade ettiği ve senedini geri istediği,

sanık ...’ın senedin sanık ...’da olduğunu senedi iade edemeyeceğini söylediği, bunun üzerine sanık ..., sanık ... ve katılanın bir araya geldikleri, sanık Selami’nin sanık Hayri’ye 1.000 TL ödemede bulunduğu ve kalan borcunu 2 taksit halinde ödeyeceğini söylediği, ancak adı geçen sanığın geri kalan borcu söz verdiği süre içerisinde ödememesi üzerine sanık ...’ın bu senedi katılan aleyhine icraya koyduğu, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı “bedelsiz kalan senedi kullanma” suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanıkların savunmalarına, katılan beyanına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suça konu senedin katılan ...’in bu senet karşılığında sanıklar ... ve ...’dan aldığı aracı kullanmaya devam ettiği sırada başka bir alışveriş karşılığında diğer sanık ...’a teslim edilmiş olması ve adı geçen sanığın da bu senedi sanık ...’dan olan alacağına karşılık elinde bulundurması nedeniyle, mahkemenin sanıkların üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayana beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.