Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4690 K.2016/408

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebi ile katılan vekilinin müvekkili lehine vekalet ücreti verilmemesine ilişkin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... olay tarihinden önce temin ettiği Türkiye İş Bankası Isparta Sanayi Sitesi Şubesi'ne ait 25.12.2009 keşide tarihli, keşidecisi İskar İnşaat San. ve Tic. A.Ş. olan 5.500 TL bedelli sahte ve aldatma kabiliyetine sahip 3178324 seri numaralı çekin arka yüzünü cirolayıp almak istediği hurdaların karşılığında mağdur ...'a verdiği, mağdurun ertesi gün çeki teyit etmek üzere bankaya gittiğinde belgenin çek vasfında olmadığının kendisine bildirildiği anlaşıldığından, nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak 550 gün olarak hesaplanan temel adli para cezasının üzerinden TCK'nın 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılırken bir gün küsürünün güne tamamlanması suretiyle 137 gün yerine 138 gün para cezası olarak hesap edilmesi devamında anılan Kanun'un 62. maddesi 1/6 oranında indirim yapılarak 115 gün olarak belirlenmesi ve bunun da TCK'nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi ile 2.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

3-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (1) sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasının 2. bent 3. paragrafında yer alan adli para cezasına ilişkin "115x20 =2.300 TL adli para cezası” teriminin çıkartılarak yerine, "114x20 = 2.280 TL adli para cezası" ibaresinin eklenmesi,

(2) TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması (3) hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından,