Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/4735 K.2015/6912

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Galericilik işi ile uğraşan sanığın, katılanla aralarındaki anlaşma gereği kendinde bulunan aracı katılana verdiği karşılığında ise katılanın aracını ve üzerine toplamda 5.400 TL para aldığı, aradan geçen kısa bir zaman sonra katılanı arayarak '' aracın üzerinde haciz var '' demesi üzerine katılanın, sanığa ait aracı geri götürerek teslim ettiği ve kendi aracınıda teslim aldığı lakin sanığa takas ve aracılık komisyonu altında verdiği 5.400 TL nin kendisine iade edilmediğinin, sanığın takas sonucu almış olduğu nakit para karşılığında senet düzenleyerek katılana verdiği fakat sanığın senet bedelini de ödemeyerek üzerine atılı şuçu işlediği iddia ve kabul edilen edilen somut olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılan ile tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafisi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,