Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5180 K.2016/1288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın ev yemekleri yaptığı iş yerine, olay tarihinde gelen sanığın kendisini...

İmam Hatip Lisesi müdürünün akrabası olarak tanıtarak, okul yemekhanesinde olay çıkması nedeniyle hizmet veremediğini, fakir kişilere yemek dağıtılacağını söyleyerek katılana 10 kişilik yemek hazırlattığı, hazırlanan yemekleri olayla ilgisi olmayan tanık ...'ya sanığın verdiği ve geri dönüş yolunda sanığın küçük tüp yardımı da yapacağını söyleyerek katılandan 15 TL para aldığı, daha sonra Suudi Arabistan'dan 27 kişilik misafir olduğunu söyleyerek katılana yemek siparişi verdiği,

bu siparişler hazırlandığı esnada sanığın katılanın iş yerini terk ettiği bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, ikrar, katılan beyanı, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılana karşı eylemini zincirleme şekilde işlediği halde TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,