Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5346 K.2016/1688

TCK'nın 204/1, 62, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun ... Otomotiv Ltd. Şti. yetkilisi olmadığı halde, katılanla aralarında yaptıkları alış verişe istinaden şirkete ait 25.12.2009 keşide tarihli, 3000 TL bedelli çeki keşide ederek verdiği, katılan tarafından keşide tarihinde muhatap bankaya ibraz edildiğinde keşideci imzasının benzememesi nedeniyle bir işlem yapılmadığı, bu şekilde sanığın şirket yöneticilerinin dolandırıcılığı ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

1-Sanık ...'ın suça konu çeki, diğer şirket yetkilisi ...'un bilgisi dahilinde tanzim edip aldığı mal karşılığı katılana verdiğini, ayrıca daha sonra bu şirketin yetkilisinden vekalet aldığını savunması, bu savunmasının hükmü temyiz etmeyen ve şirketin yetkilisi olan diğer sanık ... tarafından da doğrulanmış olması karşısında; sanık ...'ın diğer sanığın yetkili olduğu şirkette suç tarihi itibarıyla hangi sıfatla çalıştığının ve ayrıca suç tarihinden önce sanık ...'ın keşideci şirket tarafından tanzim edip imzaladığı başka çekler olup olmadığına, varsa bu çeklerin keşideci şirket tarafından ödenip ödenmediği hususlarının araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2-Kabule göre de ;

a-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; sanığın eyleminin TCK 158/1-f-son maddesinde belirtilen banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK 158/1-h maddesinde düzenlenen tacir, şirket yöneticileri ve kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı suçundan hüküm kurulması,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca TCK 53 ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinin zorunluluk bulunması