Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5358 K.2016/1732

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın trafikte kendi adına kayıtlı bulunan ancak eşi olan diğer katılan ... tarafından kullanılan 34 VM 8091 plakalı minibüsü satmak için internet ilanı verdiği, sanık ...'in ...'ı telefon ile aradığı ve pazarlık sonucu 14.750 TL'ye anlaştıkları ve sanık ...'in...'dan geleceğini söyleyip on günlük satış vekaleti çıkartmasını istediği, olay günü bir restoranda buluşmaya karar verdikleri, sabah saatlerinde sanık ...'in tekrar arayarak “aracı vekalet ile birlikte getir, ben de paranı vereyim” dediği,

katılan ...'ın sanık ... adına noter satış vekaletnamesi çıkardığı ve öğlen saatlerinde buluşma yerine gittiğinde kendilerini sanık ...'in yeğeni olarak tanıtan kimliği belirsiz iki şahıstan birinin “aracı dayım bir görmek istiyor” dediği, diğer şahsın da “bu arada da biz içeride bir yemek yiyelim” dediği, aracın ruhsatını ve vekaletnameyi alan şahsın araç ile birlikte ayrıldığı, katılanın diğer şahısla birlikte yemek yerken şahsın telefonda nişanlısı ile görüştüğünü söyleyip biraz müsaade isteyerek restoran dışına çıktığı ve kaçmaya başladığı, katılanın dolandırıldığını anlayıp müracaatta bulunduğu,

yapılan araştırmada aynı gün içerisinde aracın diğer sanık ...'ye noterden satışının yapıldığının tespit edildiği, olaydan beş gün sonra da sanık ...'ın aracı noter satışı ile daha düşük bir bedelle 10.650 TL'ye devrettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.