Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5379 K.2015/8044

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın Mersin ilinde ....Taşımacılık isimli bir iş yerinin olduğu ve bu iş yerinde katılan .... işçi olarak çalıştığı, sanıkların katılan Yeliz'i işe aldıktan sonra ve yaklaşık bir aylık süre zarfında büyük hacme sahip ticaret yaptıklarını belirterek babası katılan Süleyman'dan farklı tarihlerde 500 TL ve 700 TL para, kira sözleşmesi ile 33 SN 200 plaka sayılı aracı kiraladığı, katılan Yeliz'den iki adet hat çıkartmasını sağladığı ve bu hatları sanık ... kullandığı, borcunu ödemediği,

bu şekilde sanık Erdem'in diğer sanık Burcu ile birlikte katılanlardan haksız menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; savunma, katılanların anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu, Sanıkların katılanlara yönelik eylemleri farklı tarihlerde gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 43/1-2 maddesi uyarınca ceza arttırımı yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.