Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5564 K.2016/2042

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... 'in, asker arkadaşı olan ... isimli şahsı telefonla arayarak komşusunun gömü altını bulduğunu, ellerinden çıkartamadıklarını, kendisine güvendiğini, altınları birlikte satıp kârını paylaşabileceklerini söylediği, ...'in konuyu babasına ve akrabası olan katılana açtığı, birlikte Uşak'a gittikleri, kendilerini sanıklar... ile ...'in karşıladığı, bir evde akli dengesinin yerinde olmadığını söyledikleri sanık ...'in bir kese altın gösterdiği ve numune olarak bir altın verdiği,

katılanın yanındakilerle birlikte Ankara'ya döndüğünde verilen altının gerçek olduğunu öğrenince sanık ...'i aradıkları, sanığın “30.000 TL getirin, altınları bu delinin elinden alalım” dediği, katılanın tekrar Uşak'a gittiği, aynı evin önünde sanıklar ... ile ...'in katılandan parayı aldıkları, “ev çok kalabalık, biz altınları alıp gelelim” deyip ayrıldıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,