Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5590 K.2016/2265

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana kendisini ... firmasının sahibi olarak tanıtarak 30 adet kuzusunu 5.000 TL'ye satın aldığı, alış veriş sonrasında borcuna karşılık üzerinde ismi ve adresi yazılı - bastırılmış bir belgeyi düzenleyerek verdiği ancak daha sonra yapılan araştırmada sanığın böyle bir iş yerinin olmadığının tespit edildiği ve sanığın da borcunu ödemediği, bu şekilde sanığın haksız menfaat sağladığı iddia olunan olayda, sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanları, vergi dairesi yazısı, 17.03.2009 tarihli kolluk tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve dairece düzeltilen husus dışındaki hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,