Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/5591 K.2016/5147

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlikçi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının işi bırakıyoruz diyerek işyerinden ayrıldığını, işlerin yoğun olduğu bir dönemde davalı şirketin işçi çıkartmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yapılan işin niteliği gereği davacının fazla mesaisi bulunmadığını, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işyerinde daha önce hiçbir problemi olmayan bir işçinin ortada bir sebep olmadığı halde kendisine verilen bir işi nedensiz yapmayacağını beyan ederek iş yerini terk etmesinin, bir daha işe dönmemesinin ve iş sözleşmesini bu şekilde feshetmesini hayatın olağan akışına uygun olmadığı, söz konuusu alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma alacağına yasal faiz talep ettiğinden en yüksek mevduat faiz oranının aşmamak üzere yasal faiz verilmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.