Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5677 K.2016/2580

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, mağdurun muhasebe işlemlerini yürütmekte olduğu, mağdurun 2002 yılına ait vergi borçlarının yeniden yapılandırılması için 2009 yılının Temmuz ayında sanığa toplam 2.799,36 TL'yi verdiği, ancak sanığın söz konusu parayı ödemeyerek kendi özel menfaati için harcadığı, 3568 Sayılı Kanun'un 47. maddesine göre sanığın TCK'nın kamu görevlilerine ait hükümleri uyarınca sorumlu olduğu böylelikle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olduğu, mahkemece ise dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda;

İddianame metninde ve katılanın aşamalardaki ifadesinde sanığın katılana yönelik herhangi bir hileli hareketinden bahsedilmediği, zira ne iddinamede ne de katılan tarafından sanığın tanık olarak dinlenen İsmet adına serbest muhasebecilik yaptığından bahsedilmediği, kaldı ki 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/a maddesinde belirtildiği üzere; serbest muhasebecilerin görevleri arasında vergi borcunu yatırmak gibi bir görevinin bulunmadığı,

bu durumda sanığın katılana ait vergi borcunu yatırmak için katılan tarafından kendisine tevdii olunan parayı kendi şahsi ihtiyaçları için harcamak eyleminin TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, sanığın işlediği anlaşılan bu suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, katılan vekilinin 26/04/2011 tarihli