Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/5879 K.2016/2770

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sokakta yürüdüğü sırada mağdur ile tanışan sanığın, ... Belediyesinde şoför olduğuna dair yalan söyledikten sonra mağdurun oğlunu anılan belediye'de işe yerleştireceği vaadinde bulunup bu duruma inanan mağdurdan sözde işe yerleştirme işlemlerinin karşılığı olarak 200 TL para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, mağdurun aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 2007/353 Esas, 2008/12 Karar sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen ve 27.02.2008 tarihinde kesinleşen 4 yıl hapis cezasına ilişkin tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.